Hakkımda
Arkadaşlarım
- poem
- damlalaraltinda
- elfckmk
- Blogcu Yardım
- mavielbise
- huznunsesi
- seherevurgun
- ixirr
- zordasukunet
- busegul
- hayatin7rengi
- daginikoda
- hircinyesilbirkuzum
- aysegulguncan
Müzik Kutusu
Sayfaya İz Bırakanlar
Son Yazılar
- Bir Şehrin Öyküsü
- Yeşil...
- Gül Doğumu
- Ateş Çığlığı
- Otuz Bahar Dalı
- Oyunbozan Ezberler
- Üç Toprak Ezgisi
- Yedi Uğultu Geçmişi
- Göç Uykusu II
- Göç Uykusu I
- Zemheri Duası
- Vasiyet...
- Hüznün Dört Kıyısı
- Bir Anı
- Zelda...
- Kekik Kokusudur Yaşamak...
- Çoğul Tükenmişlik
- Umudun Kara Ezgisi
- Siyah Safra (sevdalinka)
- Nisan İçerlemesi
- Ağlama Anne...
- Bir Mevsim Sonrası
- Yedinci Gün Yokluğu
- Zaman Geçti....
- Umarsız Masal
Mesaj Kutusu
Lütfen Dikkat
Burda yayınlamış olduğum anlatımlar şahsıma aittir.. Alınması yada kopyalanması halinde İsmimin belirtilmesi yada Alıntı diye belirtilmesini rica ederim. Telif Hakları Şahsımca Saklıdır ve Bana Aittir. - [(c) Bu şiirlerin ve yazıların her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir]
Bir Şehrin Öyküsü
27/9/2009 | Kategori:siirlerim
Bu şehirde akşam olunca
saçlarım kirli yağmurları özler
paslı bir bıçağın ağzından esen rüzgar
usulca öper dudağımı
iklim arayan ağaçların gölgesine
yoksunluğumuz secde eder
kıblemiz un ufak olan anılarımız olur...
güneş hiç ağlamaz sanıyordum
kirpikleri gölge ederken yüzüme
sisten görünmeyen dağ doruklarını
tanımadan evvel
ellerim üşür
parmaklarımda donma tehlikesi geçirir
sevgilinin unutulan dokunuşları
güneş buz kesilirmiş ağladığında
öğrendim...
bu şehirde
dolunay vakitsiz tren seslerinde kaybolur
sakalındaki salıncaktan bir çocuk düşerdi
dizlerine elma kurusu bağlardı annesi
bahtına küsen gelinlere kına yakar gibi
kuşların kanadını pamukla silerdi ölü doğan çocuklar
ömürlerine üvey evlat olma acısıyla
birazda karanfil döker duasına
üflerdi kuşların kuyruğuna
boynuna astığı mektubun
göğe ulaşmasını ümit ederek
kuşlar kursağından vurulurmuş
gül kokmazsa bulut
ve hilalin ucuna asılırmış özlem
öğrendim...
bu şehirde yaralar gece ayıklanır
saçların güz kokusuna karışır sancılı gülüşler
çoban yıldızından bir toka bağlanır
hayatın ilmeğine nefes gibi
elbisesiyle gömülür tüm aşklar
acının çıplaklığına inat
yangınlara çakıl taşı atılır
ve alevin gözlerinden öper bahar
yaprakların sorgusuna yenilirken
ateş göğsünden ağlarmış kırmızıyı
ve korun ortasına atılırmış umut
öğrendim...
Serdar Keskin
(1)
Yorum yaz!
Baglanti
Yeşil...
27/9/2009 | Kategori:siirlerim
Göğsümün sancısı yeşil...Ağustos ayazında çehresini
güneşe teslim etmiş gül kuraklığında
hep bir yanı eksik yaşamaya alışmış
kendinden vazgeçen insanların
secdeye kapanıp ettiği varlık dualarının azizliği...
yüzümün yarısı yeşil...
günler evvelinde buruşturulmuş
çöp kutusunun yanı başında
leş kokusu nöbetine bırakılmış
çizgisiz kağıt karmaşıklığı...
ölümün rengi yeşil...
kapanmayan göz kapaklarının
geceye inat çırpınma gayreti
yaz günlerine aldırmadan akan
cennet çeşmeleri, yeşil...
gözyaşının tuzu yeşil...
yalnızlığın kalabalık arasında
ıssızlığa dönüşü
adım başı kirpik sızısına feryad eden gözbebeği
geçtiğin yolların sessizliği
dilleri kanayan geçmiş şarkıları
ve gecikmiş oyunlarımda yeşil...
hasretin sebepsiz ürpetisi yeşil..
hecelere bölünmüş yıpranan şiirlerim
her aşkta ağlamaklı bir şehrin akşamı
damarıma ilişiyor özlem
alnımda lekesi dokunmamış ellerin
saçlarımdan akıyor uykusuzluk
bakışlarım yeşil...
buralar sevimsiz
dağlarda yeşil ağlıyor...
(yok)
Yorum yaz!
Baglanti
Gül Doğumu
Gülersen nergis tohumu serpilir mevsimin mahcup yüzüne
özgürlüğün kıyısında uzar umudun kırılgan saçları
terk edilişlerin acısı unutulur yakamoz küskünlüğünde
okyanus mavisiyle yıkanır çöl kentlerin avluları
savur gülüşünü torosların gözlerine
şenlensin yaylalar çadırların gölgesinde
susarsan sürgüne gider karanfiller soğuk ülkelere
gözlerinde sancının kederi kirpiklerin üşür
ağustosta kar yağar mezralara öyle yoksundur
dilleri türküye bulanmış akşamları söyler kırlangıçlar
sözcüklerini bağışla nehirlerin koynuna
filizlensin ağaçlar oyunların akşamında
seversen göç yoluna merhamet salar allı turnalar
sessiz odalar sandıkların lavanta kokusuna sarmalanır
yeniyetme akşamlar ölür güneşin bakışında
ecel unutulur ölüm dert olmaz yoksul çocuklara
sevgini uzat kimsesizlikten yorgun sokaklara
şenlensin sofralar gözlerinin alacasında
gidersen yangınları kuşanır dağların omuzları
sahipsiz kardelenler üşür alevin ortasında
nehirler akar ovaların bağrına dermansızdır kolları
çöle döner toprak can vermez hiçbir başağa
gidişini ertele ufkun kızıl şafağından
merhametin dokunsun rengi solmadan
Serdar Keskin
(3)
Yorum yaz!
Baglanti
-
<<Önceki Sayfa
|1/46|